Op 14 november ontmoetten diverse organisaties en donateurs elkaar op de Bakboord jubileumbijeenkomst rondom het thema: ‘Generiek of specifiek begeleiden – waar zijn Haagse ex-gedetineerden het meest mee gediend?’ Met dit inhoudelijk programma leverde Stichting BAKboord Den Haag een bescheiden bijdrage aan het gesprek over de kwaliteit van het huidige nazorgwerk. Met het oog op het bewerkstelligen van een veilige en inclusieve samenleving zijn vast werk en een baan, die bij de mogelijkheden van Bakboords deelnemers past, noodzakelijke voorwaarden. Naast Surrant en Bonjo was ook het RKWO een welkome gast bij deze feestelijke aftrap van het 15-jarig bestaan.
Geen teleurstelling
In 2010 begon BAKboord als een initiatief van de Vincentiusvereniging Den Haag. Inmiddels is zij uitgegroeid tot een zelfstandige en professionele organisatie op het gebied van werkbemiddeling voor ex-gedetineerden (m/v) in Den Haag e.o. Juanita, sinds 5 jaar jobcoach bij BAKboord legde– als één van de sprekers- uit dat dit vrijwilligerswerk naast haar fulltimebaan een geweldige vorm van vrijwilligerswerk is: “Ik kan het coachwerk goed plannen in mijn vrije tijd en vind het super inspirerend. We zijn met z’n allen de maatschappij, maar als ex-gedetineerde sta je met 1-0 achter als je uit de gevangenis komt. Je wordt opnieuw veroordeeld. Begeleiding is dus belangrijk voor mensen die oprecht een nieuwe start willen maken. En dat je iemand aan het werk kan helpen is super. Eenmaal aan het werk zie ik dat hij zich dubbel en dwars gaat bewijzen.”
Juanita ziet natuurlijk ook wel eens een begeleidingstraject spaak lopen. Is dat niet ontmoedigend? “Ik spreek niet over teleurstelling”, zegt ze, “Ik zie mensen altijd groeien. Ze verbeteren zich en die ontwikkeling is hoopgevend en mooi om te zien. Niemand gaat weg zonder ook echt iets te hebben geleerd”.
Vertrouwen
Voorzitter Walther Burgering sprak met name over het vertrouwen tussen deelnemer en jobcoach. “Vertrouwen ontstaat omdat deelnemers niets móeten van BAKboord; we stellen geen eisen, maar werken met de eigen motivatie van een deelnemer. Hier gaat het om! Motivatie is de kern. Als die niet goed is of niet oprecht, dan loopt het begeleidingstraject niet optimaal. Openheid vanuit BAKboord is dus ook een vereiste. We zijn geen uitzendbureau en we willen niemand blij maken met een dode mus. Van het begin af aan is en blijft dit onderwerp van het gesprek en de ontmoeting die plaatsvindt tussen deelnemer en jobcoach.”
“Veel deelnemers hebben overlevingsstrategieën en een tweede natuur ontwikkeld voor iedereen in hulpverleningsland. Ook wij worden daar soms onder geschaard, maar we proberen anders te zijn dan de negatieve ervaringen die deelnemers hebben gehad met begeleiders in de nazorg. Ook blijven we spiegelen. Ze moeten ook naar hun eigen gedrag kijken en waar nodig aanpassen – want bij een beoogde baan zal een werkgever af en toe ook iets van jou vragen dat je wellicht niet helemaal past.”
Hoopvolle ontwikkelingen
Walther benadrukte dat Bakboord de laatste jaren hoopvolle ontwikkelingen binnen DJI en bij verschillende gemeenten ziet op het gebied van reïntegratie en begeleiding van ex-gedetineerden en mensen die in aanraking zijn gekomen met politie en justitie. Toch blijven initiatieven zoals Stichting BAKboord Den Haag nodig, omdat er nog steeds mensen tussen wal en schip vallen als zij – na detentie- opnieuw hun zinvolle plek in de samenleving zoeken.
Na de inleidingen werd er nog goed en intensief nagepraat bij de borrel en de hapjes.
